{$lblSkipToContent|ucfirst}
Let op: Om de gebruikerservaring op deze site te verbeteren gebruiken we cookies.
Trend

In het land van melk en honing

Bijen zijn niet alleen onontbeerlijk voor de bestuiving van bloemen en planten maar leveren ook een onbetaalbare culinaire goudschat op: honing. Honing wordt wereldwijd traditioneel vooral in desserts gebruikt, maar heeft ook zijn plaats in tal van hartige bereidingen. Zowel in zoete als zoute gerechten zorgt honing voor een complexe smaakrijkdom die zijn gelijke niet kent.  

Meteen na de laatste schotel, als overgang naar het dessert, plaatst de ober een honingraat en een lepel op tafel. Enkele druppeltjes citroen milderen de zoete explosie en we smaken een even verbluffende als geniale sensatie wanneer we de honing van de was zelf aflikken. Dit opzettelijk provocerende tussengerecht was een van de bekendste wapenfeiten van de Noord-Franse chef-kok Alexandre Gauthier in zijn tweesterrenrestaurant La Grenouillère. Een manier om de wereld te bewijzen dat honing, dat pure en natuurlijke product, niets anders dan zichzelf nodig heeft. En tegelijk appelleert het aan onze oudste herinneringen.

Sinds mensenheugenis

Al in Egyptische papyrusdocumenten, vanaf 5000 v.Chr., is er sprake van het gebruik van honing om voedingsmiddelen te zoeten. In de loop der eeuwen zetten imkers die unieke band tussen mens en bij voort om te kunnen blijven genieten van dit lekkere en medicinale product. Intussen is bekend dat pesticiden het voortbestaan van bijenkorven ernstig bedreigen en miljoenen insecten uitroeien. In België hebben verschillende chef-koks zich geëngageerd om dat gevaar te bestrijden. In Antwerpen bijvoorbeeld plaatste Seppe Nobels niet alleen een bijenkorf op het dak van zijn restaurant Graanmarkt 13, maar ook zowat overal verspreid door de stad. In Brussel deed Pascal Devalkeneer hetzelfde in zijn Chalet de la Forêt en de honing uit zijn tuin gebruikt hij bijvoorbeeld in een dessert dat een ware ode aan de natuur brengt: een korf met goudkleurige cellen van een honingraat, bezaaid met bloemen, dat de naam ‘La Ruche’ meekreeg. De lijst van patissiers en koks die honing een centrale plaats in hun creaties toebedelen, niet alleen als zoetstof maar ook als basisingrediënt, is nagenoeg eindeloos. We kunnen nog wel even doorgaan met ze op te sommen. En de namen zijn niet van de minste. Michaël Bartocetti, van Shangri-La in Parijs, serveert bijvoorbeeld honing uit Corsica met wafeltjes en een gel van eucalyptus en citroen. Meer hoeft er over de magie van dit product niet gezegd te worden. Een stukje zomer, geconcentreerd in een potje.

“ Honing is een puur en natuurlijk product dat niets anders dan zichzelf nodig heeft.

Ook zonder dessert

Ook in hartige gerechten weet honing zijn talent te ontplooien. Het wordt bijvoorbeeld vaak gebruikt om vet vlees mee te lakken: varkensvlees en eend, zoals in de Aziatische keuken natuurlijk, maar ook volgens de eeuwenoude traditie van gebraden vlees aan het spit. Ook lam en vis met krachtig smakend vlees lenen zich voor een combinatie met honing. En ook in marinades, in combinatie met zurige smaken en pikante toetsen, is honing perfect op zijn plaats om voor evenwicht en diepgang te zorgen. In dergelijke bereidingen zijn honingsoorten van één bloem het best op hun plaats. Denk vooral aan aromatische bloemen als tijm en rozemarijn. Ook de was die de bijen afscheiden om hun honingraten mee te bouwen, heeft tal van culinaire toepassingen. In het Oostenrijkse Wenen bijvoorbeeld serveert Heinz Reitbauer van tweesterrenrestaurant Steirereck al tien jaar lang een emblematische, in bijenwas bereide rode forel. De vis wordt rauw aan tafel gebracht en daarna bedekt met 90 °C warme was. Tien minuten later hoeft dit prachtige staaltje eenvoud enkel nog uit de was te worden gehaald. Resultaat: geen vet, een totale puurheid en een malsheid waar je rillingen van krijgt.