{$lblSkipToContent|ucfirst}
Let op: Om de gebruikerservaring op deze site te verbeteren gebruiken we cookies.
Chef's Place

Feed the Nurses: Wanneer chef-koks de handen in elkaar slaan

Het zorgpersoneel steunen, dat was tijdens de COVID-19-crisis voor heel wat horecaprofessionals een belangrijke prioriteit. Het collectief Feed the Nurses ontstond helemaal aan het begin van de lockdown en is wellicht het mooiste voorbeeld van die solidariteit. We vertellen het verhaal van een uniek menselijk avontuur, in de voetsporen van Jolien, Lars, Nils, Pieter, Timothy en hun helpers...

150.000 maaltijden in negen weken tijd

Alleen al dat cijfer vat perfect de ongelooflijke prestatie samen die de chefs van Feed the Nurses sinds maart hebben geleverd. Die steunbeweging voor het zorgpersoneel slaagde erin om een dertigtal chef-koks van Brugge tot Hasselt te verenigen in hun streven om iedere dag te koken voor het personeel van ziekenhuizen en rusthuizen in hun streek.

Het begon allemaal eerder kleinschalig, met een simpel berichtje op social media. “Toen de Nationale Veiligheidsraad op donderdag 12 maart aankondigde dat alle restaurants in België tijdelijk de deuren moesten sluiten, zaten mijn koelkasten vol”, vertelt Lars Block van restaurant Zoen in Antwerpen.

“Ik denk dat deze ervaring ons allemaal een belangrijke les heeft geleerd en dat dat een enorme invloed zal hebben op onze toekomstvisie.”

Jolien Laenen • Feed the Nurses

“Ik zag het niet echt zitten om mijn hele voorraad voor enkele honderden euro’s van de hand te doen en thuis mijn gazon te gaan maaien of foto’s van mijn kat op Instagram te zetten. Ik wilde liever iets nuttigs doen. En dus postte ik een oproep op Facebook ter attentie van ziekenhuisdirecteurs. Ik stelde voor om maaltijden te bereiden voor hun zorgpersoneel. Zij stonden namelijk in de vuurlinie tijdens de epidemie en zij hebben ons gered door wekenlang een ware uitputtingsslag te leveren. De meesten van hen draaiden waanzinnige shifts, hadden nauwelijks tijd om snel een boterham naar binnen te werken, laat staan om na hun werk nog boodschappen te gaan doen en te koken. Het antwoord van de verschillende ziekenhuisgroepen liet niet lang op zich wachten en samen met mijn maat Timothy Tynes van Atelier Maple ben ik meteen aan de slag gegaan. In twee dagen tijd konden we al bijna 600 maaltijden afleveren.”

placeholder
placeholder
placeholder
placeholder
placeholder
placeholder
placeholder
placeholder
placeholder
placeholder

Met de duimen draaien is niets voor de horeca

Op hetzelfde moment maakten Nils Proost van Petit Cuistot in Lier, en Jolien Laenen en Pieter Coomans van De Wingerd in Vorselaar zich dezelfde bedenking. “We hadden de post van Lars gelezen en hebben onmiddellijk de handen in elkaar geslagen”, vertelt Jolien. “Ik zag mezelf nu niet bepaald met de duimen zitten draaien en niets doen tijdens de lockdown, ook al omdat ik er echt geen idee van had wanneer we weer zouden mogen opstarten. Daarna is alles heel snel gegaan, vooral nadat Ken Smets en Kristof Keuppens, die aan het hoofd staan bij traiteur Hendrickx Feesten in Tielen, zich bij ons hadden aangesloten. Dankzij hun cateringmiddelen konden we een versnelling hoger schakelen.” “Dat heeft alles veranderd”, bevestigt ook Lars. “We konden gebruikmaken van hun twee koelwagens om de maaltijden te gaan leveren en in hun grote keuken konden we nog grootschaliger werken en meer opslaan.”

Terwijl alle oprichters van Feed the Nurses de ziekenhuizen in hun eigen zones bleven voorzien van maaltijden (Antwerpen voor Lars en Timothy, Lier voor Nils, de Zuiderkempen voor Pieter en Jolien), sloten steeds meer chef-koks zich aan bij het project. Bruno Timperman van Bistro Bruut en Koen Lagrou van Foodbazaar in Brugge, Anne-Sophie Breysem van Ansoler en Jan Wouters van 6 Zinnen in Hasselt, om er maar enkele te noemen… Uiteindelijk telde de lijst van vrijwillige koks bijna dertig namen. De logistieke organisatie groeide uiteraard ook evenredig, met een website en een voltijdse opvolging van alle schenkingen. “Ook onze vertrouwde leveranciers lieten zich niet onbetuigd, zowel kleine producenten als grote verdelers als METRO”, gaat Jolien voort. “We moesten de productenstromen die zij ons stuurden goed coördineren en ze verdelen over alle deelnemende chefkoks. Tijdens die negen weken hebben we echt aangetoond wat zero waste inhoudt. We hebben bewezen dat we verspilling efficiënt kunnen tegengaan en onze manier van consumeren anders kunnen aanpakken. Ik denk dat deze ervaring ons allemaal een belangrijke les heeft geleerd en dat dat een enorme invloed zal hebben op onze toekomstvisie. We waren al allemaal begaan met die problematiek en zullen er vanaf nu nog intensiever mee bezig zijn.”

Zorg dragen voor anderen

In de loop van de lockdown is die solidariteit van de chef-koks van Feed the Nurses uitgegroeid tot een zekere vorm van collegialiteit. Door zeven dagen op zeven, in shifts die in niets moeten onderdoen voor een klassieke service, met elkaar samen te werken, zijn veel nieuwe banden gesmeed. “Dankzij dit initiatief heb ik geweldige mensen leren kennen, ik heb gezien hoe vrijgevig collega’s aan de andere kant van het land zijn en wat de horecasector kan betekenen voor onze samenleving”, vertelt Lars. Ook Jolien sluit zich daarbij aan: “In ons vak staat gastvrijheid centraal, we willen dat de mensen zich goed voelen, dat ze gelukkig zijn. Feed the Nurses is gewoon een logisch gevolg van die diepgewortelde natuur.”

 

“Ik weet niet welke economische gevolgen deze crisis zal hebben voor onze restaurants, maar ik weet wel dat we tenminste ons steentje hebben bijgedragen.”

Lars Block • Feed the Nurses

Na negen intensieve weken hebben de chef-koks in onderling overleg besloten om zich te gaan toeleggen op de langverwachte heropening van hun zaak. Op 12 mei, op de Dag van de Zorg, deden ze hun laatste leveringsronde. Maar niet zonder het nodige vuurwerk en een laatste krachttoer. “We hebben de ‘1.000 plates challenge’ van keramist Charlie Martens gewonnen. Met die 1000 prachtige borden hebben we de laatste maaltijden van Feed the Nurses, die we in de ziekenhuizen zelf zijn gaan bereiden, in ‘echt’ vaatwerk kunnen opdienen. Het personeel was heel ontroerd. Hun dankbaarheid is echt onvoorstelbaar. Ik heb nog altijd een bedankbriefje waarvan de tranen me in de ogen schieten. Dat we al die mensen die zo hard hebben gestreden, hebben kunnen helpen, is voor mij de mooiste beloning.” Dat gevoel deelt ook Lars, ondanks de onzekerheden waar de horeca nu mee te maken krijgt: “Tijdens het leveren van onze maaltijden hebben we het zorgpersoneel aan het werk gezien, in werkelijk vreselijke situaties, zelfs vóór de coronapiek. Ik weet niet welke economische gevolgen deze crisis zal hebben voor onze restaurants, maar ik weet wel dat we tenminste ons steentje hebben bijgedragen.” •

www.feedthenurses.net