{$lblSkipToContent|ucfirst}
Let op: Om de gebruikerservaring op deze site te verbeteren gebruiken we cookies.
Trend

Het verhaal van hummus

Kikkererwten en sesamzaadjes. Eenvoudiger kan een recept haast niet zijn. Net die eenvoud maakt van hummus hét basisgerecht van de Midden-Oosterse keuken. Maar niet alleen daar, want net als guacamole en mayonaise is hummus ook wereldwijd een vaste waarde geworden. Laten we dit iconische gerecht eens van dichterbij bekijken. 

Hummus bi tahini, zo luidt de Arabische naam van wat wij ‘hummus’ noemen. De letterlijke vertaling: kikkererwten met tahini. Een eerste vermelding van een bereiding met kikkererwtenpuree vinden we al terug in de Bijbel, in het Boek van Ruth. De smaak- en nutritionele kwaliteiten van deze peulvrucht behoeven dus geen betoog meer. Toch is het verbazend hoelang dit gerecht al populair is. Een groot deel van het huidige succes van de Levantijnse keukentradities, van wereldster Yotam Ottolenghi tot de nieuwelingen in het Antwerpse Boker Tov, is te danken aan de populariteit van hummus.

 

Alle kleuren van de regenboog

Al sinds mensenheugenis wordt er gebakkeleid over waar hummus nu precies vandaan komt. Libanon? Israël? Maar waarom zou hummus verdeeldheid moeten zaaien in een gebied waar geopolitieke twisten al zo wijdverspreid zijn, als het ook kan fungeren als smakelijk bindmiddel tussen de verschillende landen in het Midden-Oosten, van Jemen over Syrië tot Turkije. Maksut Askar, de ster van de nieuwe Turkse keuken, werd geboren in Anatolië maar verhuisde op latere leeftijd naar Istanboel. Hij maakte van hummus één van zijn signature dishes, waarin als geen ander de rijkdom van de culturele melting pot van ‘zijn’ streek tot uiting komt. Een symbool avant la lettre van de universaliteit van dit gerecht dat ontelbaar veel vormen kan aannemen.

Het hummusrecept is niet technisch. Je laat kikkererwten enkele uren weken in water met wat natriumbicarbonaat. Daarna giet je ze af, je vermengt ze met tahini (sesampuree) en je bent klaar. Nu kan je er letterlijk alle kanten mee uit. Rond de Middellandse Zee vind je de typische hummusrestaurants of ‘hummusia’. De kikkererwtenpasta dient er als basis voor tal van andere gerechten met falafel, gemarineerd vlees, vis of schaaldieren, champignons of geroosterde groenten.

 

Eenvoud siert

Vegan, gezond, goedkoop...: hummus heeft oneindig veel voordelen en is niet voor niets uitgegroeid tot een vaste waarde in de gastronomie, met in zijn kielzog een hele sliert oriëntaalse dips: muhammara, baba ganoush, labneh, ktipiti, tzatziki... Al die verschillende dips met lokale ingrediënten – kijk maar naar de hummus met rode biet die het op de take-awaymenu’s tijdens de lockdown ontzettend goed deed – bieden tal van mogelijkheden, gaande van kleine hapjes tot volwaardige bijgerechten. Stuk voor stuk boeiende pistes om uit te proberen om mee te surfen op de golf van de eenvoud, die zich manifesteert als dé trend van het moment.